Review Keyboard Korg Krome Part 1

ผลจากการทำ Review Keyboard Korg รุ่น Krome ทำให้มีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นกับชีวิตผม

จากที่ไม่ค่อยรู้จักใคร ไม่ค่อยรู้จักมือคีย์บอร์ด มือ Synth อะไรเท่าไร

… ทุกวันนี้กลายเป็นว่า กิจวัตร ประจำวันตอนตื่นนอน ถ้าเป็นในวันที่ผมไม่ต้องตาลีตาเหลือก ไปสอนก็คือ การตอบคำถามผู้คน เกี่ยวกับคีย์บอร์ดครับ ไม่ว่าจะเป็นรุ่น Krome เองก็ดี หรือ รุ่นอื่นๆก็ดี ,ไม่ว่าจะทาง Facebook เองก็ดี หรือทาง E-mail หรือทาง Youtube ก็ดี ซึ่งมีมาวันเว้นวันอย่างไม่ขาดสาย

คำถามมีมากมาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่อง Basic ง่ายๆ อย่างเช่น “พี่ครับ ผมอยากได้คีย์บอร์ด ตัวนี้ๆ เทียบกับตัวนี้ๆ อันไหนดีกว่ากัน” ไปจนถึงคำถามยากๆอย่างเช่น “Low Pass Filter ใส่ตรงไหน” เป็นต้น

ซึ่งตอบได้บ้าง ไม่ได้บ้าง อันไหนตอบไม่ได้ก็จะขอติดไว้ก่อน แล้วก็ไปไล่ๆหาคำตอบมาให้

ผมกลายเป็นที่รู้จักในหมู่มือคีย์บอร์ดไปเฉ๊ย ขนาดลงใต้ไป ยังมีคนรู้จักผม ผมประหลาดใจมาก เพราะผมเป็นแค่มือคีย์บอร์ดธรรมดาจ๋าๆ คนนึงเท่านั้นเองที่ทำ Review

ตอนที่ทำ Review ผมไม่ได้มีความต้องการอยากเป็นคนดังอะไร ผมแค่อยากจะเอาของ Korg มาเล่น แก้เบื่อ เท่านั้นเอง (ช่วงเวลานั้นชีวิตผมน่าเบื่อสุดๆ) ซึ่งบังเอิญผมรู้จักกับพี่ต้น Music Concept จากการที่ผมทำ Review บ้าบอสติแตก ร่วมทีมกับ Soundchef ในทีมีพี่เปา มีน้องบิว Bill Piyatut และ เชพจัมโบ้ (ผมไม่เอา Clip นั้นมาให้ดูหรอก ผมอาย 55)

นั่นคือจุดเริ่มต้นความคิดในการทำ Review มหายาวยืด น้ำล้นของผม ถ้าใครได้ชมจะพบว่า มันตอนละครึ่ง ชม. Review บ้าไรตั้งครึ่ง ชม. ใครเค้าจะมานั่งดู

… ปรากฎว่า ผ่านมาได้ไม่ถึงครึ่งปี ยอด View ขึ้นไปถึงหมื่นแล้ว ซึ่งมัน “เยอะมากกกกก” สำหรับ Clip Review อุปกรณ์ซึ่งมันเฉพาะทางอย่างนี้ ไม่ใช่โมเมพาเพลิน หรือแพรรี่พาย นั่นเป็นเพราะมีชาวต่างชาติเข้ามาชมแบบงงๆไปด้วย ไอ้ผมก็เกรงใจมัน ก็เลยว่าจะทำ Subtitle งูๆปลาๆ ให้มันอ่านๆซะบ้าง แต่จนแล้วจนรอด ก็ยังไม่ว่างทำจนเสร็จเสียที

ผมใช้ความรู้และ Skill เกือบทุกอย่างที่ผมมี ผมรู้ ใส่ไปใน Review ของผม พร้อมคำอธิบาย ทีแรกตั้งใจว่า เออ ทำเป็นภาษาไทย เพราะจะให้คนไทยดู เพราะผมรู้ว่า คนไทยเนี่ย แม่งเก่งจัดๆเลย แต่ไม่ค่อยรู้ตัวกัน จริงๆการได้มี DNA ของคนไทยเนี่ย ถือว่าสุดยอดแล้ว คนไทย นักดนตรีไทย จริงๆแม่งเก่งมาก คนไทยมีพัฒนาการแบบก้าวกระโดดให้ผมเห็นได้เสมอ ภาพวาดที่คนไทยวาด แม่งอย่างเหนือ ผมเห็นภาพวาดประเทศข้างเคียง ดูแล้ว ไม่เห็นสวยเลย แต่ของไทยแม่งอย่างกึ๋น ผมอยากเห็นคนไทยใน World Class บ้าง แต่พวกเราขาดตรงภาษาอังกฤษเราไม่แข็งแรง และความรู้เรื่องพรรค์นี้ส่วนใหญ่ภาษาอังกฤษทั้งนั้น เพราะเรื่องพวกนี้ฝรั่งมันคิด เราไม่ได้คิด แต่เราแม่งกึ๋นไง เรา Adapt เก่ง เราจึงเก่งกล้าได้ แต่เราต้องมีพื้นฐานกันซะก่อน

ผมไม่ใช่คนเก่งอะไรนะครับ มีคนเก่งๆอีกเยอะมากจริงๆ ทั้งเรื่อง perform เรื่อง edit แต่เชื่อเถอะ ถ้าคุณถามอะไรมา ผมจะพยายามช่วยหาคำตอบไม่ทางใดก็ทางนึง เพราะผมก็เป็นคนประเภทกระหายความใคร่รู้เหลือเกินเหมือนกัน การได้ช่วยคุณๆ ก็เหมือนการได้ช่วยตัวผมเองไปด้วยเหมือนกัน ผมถือว่า ผมช่วยพัฒนาประเทศ ในทางของผม แม้ไม่ยิ่งใหญ่อะไรเหมือนอย่าง อ.เฉลิมชัยสร้างวัดร่องขุ่น เหมือนโครงการ Jazz สร้างชาติของ อ.นุ แต่ก็ถือว่าผมได้เริ่มต้นอะไรเล็กๆของผมแล้วครับ

สุดท้ายนี้ ลองเข้าไปชมก่อน ตอนนี้มี 2 Part แต่ผมจะทำมันออกมาเรื่อยๆ ซึ่งอาจจะนานหน่อย เพราะผมต้องรวบรวมข้อมูลและต่อสู้กับแรงเกียจคร้านด้วย ฮาฮา ถ้าคุณมีเพื่อน ลูก หลาน หรือ ใครที่สนใจคีย์บอร์ด ลองเอาไปให้เข้าดู เผื่อว่ามันจะช่วยจุดประกายอะไรๆในตัวพวกเค้าได้ เหมือนที่ผมอยู่ดีๆก็ สปาร์คอยากเล่นเปียโนเพราะพี่หนึ่ง จักรวาล เมื่อ 10 ปีก่อน … และมาเป็นผม ที่เป็น Manny the 100% Musician ทุกวันนี้

ไปนอนละครับ สวัสดีครับ _/_

http://www.youtube.com/watch?v=-y3D534wVto

Leave a Reply